kendinin müdavimi
Byproduct*47
İnsanın hayatı bir günde değişebilir.
Bir günde vazgeçebilir ve aynı gün içinde yeniden başlayabilir.
Aynı anda kalbi hem daralabilir
hem de şişebilir, suyu çeken pamuk misali,
kurudan ıslağa çabucak geçebilir.
Bir gece bir hamakta uyuyabilir insan
ve sabah gözlerini ona doğru bakan yapraklara açabilir
yapraklara geri bakabilir, onları tane tane görebilir
aralarından sızan ışığı yeni annesi, yeni sevgilisi,
yeni kendisi belleyebilir.
Bekleyebilir insan
çok değil ama
bir kaç hafta belki
bekleyebilir.
Anlayabilir bazen ve bazen de
çoktan anlamış olduğunu
farketmeyebilir,
şaşırabilir, üzerinden
kaç zaman geçerse geçsin, daha
o da bilmediğinden kendini
şaşırtabilir ve merakı seçtiği anlarda
bir huzurun içine düşebilir.
Sanırım işte bu daha zordur ama
huzur da kendini insana düşürebilir.
Yaslanabilirler o esnada bir duvar bulup
ellerindeki yükleri tren gelene kadar
yere bırakabilirler. Korkabilirler
beraber
karanlık bir gecede tir tir titreyip
birbirlerine sarılabilirler. Ve aydınlığı özleyebilirler.
Henüz burada olmayan
ama yine de geleceğini bildikleri bir aydınlığı
inanarak doğurabilirler,
çağırabilirler, ve bağırdıkları için
unuttukları tüm isimleri birbirlerine sorabilirler.
Yıldızları sayabilirler, üçer beşer
o hamakta sevişebilirler
ve bekleyebilirler her daim
önce kendilerini, bir süre sonra
başka hiçbir şeyi.
Ne olacağını beraber bilmeyebilirler.
Bu sefer ismi belli ama ardı meçhul bir istasyonda inmek üzere
çok uzaklara gidebilirler
ve bu sefer belki
korkmayabilirler
evin yolunu kaybetmekten.
Hiç tanımadıkları insanların yanında
-işte ancak o vakit orada-
eksik olan bir şeylerini bulabilirler.
Henüz bilinmeyenin verdiği bir derinlikte bulduklarını
alıp üzerlerine geçirebilirler.
Evlerini çoğaltabilirler. Gülüşebilirler bu sayede. Mevzuyu daha iyi anlayabilirler
veya işte aynı anda,
mevzuya hepten arkalarını dönüp gitmeyi öğrenebilirler.
Kafa kafaya verip düşünebilirler
sorabilirler birbirlerine
o sima nereden tanıdık geliyordu
neden canım yanmıştı
nasıl bu kadar sevmiştim
bugün burası neresi—
durabilirler
bulamadıkları cevaplar içinde
durdukları yerin oldukları yer olmadığını da
kabul edebilirler, beraber.
Denize girebilirler, onun da
bildiği tüm şeyleri nereden öğrendiğini sormak için
ve bu büyük sessizlik karşısında
cevapları aramayı yekten bırakabilirler.
Beraber bırakabilirler
bırakacak şey kalmayana dek.
Beklemeyi bırakabilirler
bekleyecek şey kalmayana dek.
Huzur ve insan bekleyebilirler
bırakacakları zamanı.
Parça parça, lime lime olmuş hallerine bakarak
yine gülüşebilirler, bilerek
bekledikleri şeylerin
bıraktıkları şeylerin
bilmedikleri şeylerin
bir utanç kaynağı olmadığını artık
aynı gün içinde.
Müdavimi olabilir insan;
kendisini farklı yerlerde bulup
yine de en çok kendisi gibi olmanın.